Automatisch gezamenlijk gezag na erkenning
5 januari 2023

Vanaf 1 januari 2023 krijgen ongehuwde en niet-geregistreerde partners automatisch gezamenlijk het gezag met de moeder, indien zij hun kind erkennen bij de gemeente. Het gezag hoeft vanaf die datum dus niet meer apart te worden aangevraagd bij de rechtbank.

Ouderlijk gezag houdt in dat de juridische ouders verantwoordelijk zijn voor de opvoeding en verzorging van hun kind. Dit betekent onder andere dat zij samen alle belangrijke beslissingen nemen. Indien ouders met elkaar getrouwd zijn of een geregistreerd partnerschap hebben gesloten, hebben zij na de geboorte van hun kind automatisch samen het gezag.

  

Voor ongehuwde ouders was dit tot 1 januari 2023 een ander verhaal. Nadat ouders de erkenning bij de gemeente hadden geregeld, moesten zij gezamenlijk bij de rechtbank het ouderlijk gezag aanvragen. Hiervoor is de medewerking van beide ouders vereist. Vaak wisten ouders dit niet en werd vergeten om het gezamenlijk ouderlijk gezag aan te vragen met als uitkomst dat alleen de juridische moeder het gezag had. Bij een scheiding leidde dit geregeld tot onnodig veel strijd.


Vanaf 1 januari 2023 is dit dus veranderd. Vanaf dat moment geldt namelijk dat ongehuwde en niet-geregistreerde partners automatisch wel gezamenlijk ouderlijk gezag krijgen met de moeder, indien zij hun kind erkennen. Het gezag hoeft vanaf 1 januari 2023 dus niet langer samen met de moeder aangevraagd te worden bij de rechtbank.



Let daarbij wel op! Indien een kind voor 1 januari 2023 wordt erkend, moeten de ouders nog wél het gezamenlijk gezag regelen door dit aan te vragen bij de rechtbank. Dit geldt ook als het kind voor 1 januari 2023 is erkend, maar na 1 januari 2023 wordt geboren.


Meer vragen? Bel of mail gerust. Wij helpen jou graag verder.


18 mei 2026
Als erfgenaam heeft u de keuze om een nalatenschap te aanvaarden of te verwerpen. Als u verwerpt, krijgt u niets. Aanvaarding kan zuiver of beneficiair. Let wel: u kunt maar één keer een keuze maken! Na zuivere aanvaarding kunt u niet meer verwerpen (en omgekeerd). Zuivere aanvaarding: Door zuivere aanvaarding erft u alle bezittingen en schulden van de nalatenschap. Dit betekent dat u ook met uw privévermogen aansprakelijk wordt voor de schulden van de nalatenschap. Het voordeel van zuivere aanvaarding is dat een positieve nalatenschap erg eenvoudig afgewikkeld kan worden door de erfgenamen. De nalatenschap hoeft namelijk niet te worden vereffend (zie hierna). Beneficiaire aanvaarding: Beneficiaire aanvaarding betekent dat u de nalatenschap aanvaardt ‘onder het voorrecht van een boedelbeschrijving’. Hier wordt vaak voor gekozen als men vermoedt dat de nalatenschap veel schulden bevat. Door beneficiair te aanvaarden, wordt u niet aansprakelijk met uw privévermogen. Schuldeisers kunnen zich alleen verhalen op de bezittingen van de nalatenschap. De keerzijde is dat de nalatenschap in principe (behoudens enkele uitzonderingen) moet worden vereffend en volgens wettelijke regels moet worden afgewikkeld. Dat is bij zuivere aanvaarding niet het geval. Stilzwijgend aanvaarden? Voor beneficiaire aanvaarding of verwerping dient u een verklaring af te leggen bij de griffie van de rechtbank. Voor zuivere aanvaarding geldt dat niet. Maar dat betekent ook dat u door feitelijke handelingen een nalatenschap stilzwijgend zuiver kunt aanvaarden! Indien u zich ondubbelzinnig en zonder voorbehoud als een zuiver aanvaard hebbende erfgenaam gedraagt, bepaalt de wet dat u de nalatenschap daardoor zuiver aanvaardt. Daarvan kan al sprake zijn wanneer u de bankpas van uw overleden vader of moeder gebruikt voor het voldoen van bepaalde kosten. Gaat u daarna richting rechtbank (of notaris) om de nalatenschap beneficiair te aanvaarden, dan blijft dat zonder rechtsgevolg. U heeft immers al zuiver aanvaard en zoals gezegd kan die keuze slechts één keer gemaakt worden. Eenmaal zuiver aanvaard kunt u niet alsnog beneficiair aanvaarden of verwerpen.
5 mei 2026
In een opvallende familierechtelijke uitspraak heeft de Rechtbank Midden-Nederland geoordeeld over een onderwerp dat steeds vaker terugkomt in moderne co-ouderschapsituaties: het gebruik van mobiele telefoons door kinderen na een scheiding. In de beschikking van 17 maart 2026 ( ECLI:NL:RBMNE:2026:1566 ) moest de rechter zich uitlaten over de vraag of ouders afspraken moeten maken over één telefoon voor hun kinderen, en in hoeverre de rechter daarin mag ingrijpen.